UNESCO, Taşkent’in modernist mimari bütününü Dünya Mirası Listesi’ne aldı. Yeni miras alanı, kentin 1966’daki yıkıcı depremin ardından geçirdiği yeniden inşa ve dönüşüm sürecini ortaya koyuyor.
On bileşenle bir kent portresi
Seri miras alanı, 1960’lardan 1990’ların başına kadar inşa edilen bina ve komplekslerden oluşan toplam on bileşeni bir araya getiriyor. Bunlar arasında müzeler, sergi salonları, oteller, konut toplulukları, kültür kurumları ile bilim ve altyapı tesisleri yer alıyor.
Dokuz bileşen, yeniden inşa edilen kent merkezinin başlıca kentsel aksları üzerinde bulunuyor. Onuncu bileşen olan Büyük Güneş Fırını, Taşkent’in yaklaşık 40 kilometre doğusundaki Parkent ilçesinde yer alıyor.
Yerel koşullara uyarlanan modernizm
UNESCO, bu mimari bütünün endüstriyel yapım yöntemlerini depreme dayanıklı mühendislikle birleştirdiğini ve standartlaştırılmış sistemleri bölgenin iklimine, malzemelerine ve kültürel geleneklerine uyarladığını vurguluyor.
Listeye alınan alan, Taşkent modernizmini yalnızca Sovyet döneminden kalan bir miras olarak değil, modern bir başkentin yeniden inşasına Orta Asya’nın verdiği özgün bir mimari yanıt olarak konumlandırıyor.
